kevin maakt zin

Zondag mag ik gaan stemmen: ja of nee aan het BAM-trace (met Lange Wapper dus, en zoals het op dit moment voorgesteld wordt) als oplossing voor het rondmaken van de ring rond Antwerpen.

Niet dat ik gá stemmen - ‘k heb m’n oproepingsbrief verscheurd vanaf ik hem uit de brievenbus gehaald had.  Maar daarover later meer.

De laatste weken hoor je het ene na het andere argument voor of tegen de Lange Wapper.  Ik heb redelijk veel debatten gevolgd, zowel online (gewoon al de links die al m’n Facebook-vrienden posten volgen is bijna ‘n dagtaak), op tv (Phara, Ter Zake) als in gesprekken met vrienden.

Conclusie: ik stoor me verschrikkelijk aan veel van die debatten.  Mensen gebruiken drogredeneringen om hun gelijk te halen, laten zaken weg die hen goed uitkomen, of liegen gewoon ronduit.  Daarom, even mijn mening, en een poging om te wijzen op een paar rare hersenkronkels bij zowel het JA- als NEEN-kamp.

We kunnen er niet omheen - zeker ik niet, als Antwerpenaar.  Nuja, immigratie-Antwerpenaar.

We leven in een seculier land, waar godsdienstvrijheid is.  Klein probleempje: een vrije keuze van godsdienst is een probleem voor de godsdienstvrijheid, gezien de inherente bekeringsdrang en superioriteit die ingebakken zit in godsdienst.  Ok dan, misschien moeten we maar iets toevoegen aan die term: godsdienstvrijheid, op voorwaarde dat het om een verdraagzame godsdienst gaat.  Nuja, dát wordt natuurlijk ‘n beetje contradictio in terminis, nietwaar?  Ook wel wat vies trouwens, al dat verdragen en toleren.  Je blijft je toch maar mooi superieur voelen.  Geen probleem hoor, mensen liegen zichzelf graag wat voor.  Maar we gingen het dus over de hoofddoek hebben.  Klein probleempje: dit heeft ook effect op zij die er een gematigdere visie op hun godsdienst op nahouden en toch een hoofddoek willen dragen.  Maar zijn die dan met zoveel?  Nee.  Ja.  Nee.  Ja.  Hangt er vanaf.  Die iman spreekt voor ons.  Die iman spreekt enkel voor een klein, conservatief deeltje.  Nee.  Ja.  Nee.  Ja.